Overgave

Hoe ook het komend uur zal zijn,

Ik ga het niet forceren,

En kijk met innerlijke rust,

Naar wat zich in mij om wilt keren.

Want door mijn angst houd ik terug,

Wat in het straks moet zijn,

En door acceptatie vorm mijn ziel,

Zich wijn uit de azijn.

Door overgave aan wat komt,

Wordt nieuwe vrijheid mogelijk,

Waaraan ik vastklamp van toen,

Verschrompelt, word onooglijk.

Ik ga leven met de zekerheid,

van de onzekerheden,

Verlaat mij op mijn vaardigheden,

Die ik meeneem uit het verleden.

Door meebewegen komt de wet,

Van groei en bloei op gang,

En volgt mijn ziel mijn levensstroom,

Het hele leven lang.

Bron onbekend